تبلیغات
روانشناسی - مطالب آبان 1391
چو رود که در مسیر دره می رود رونده باش / امید هیچ معجزی ز مرده نیست زنده باش

نگارش در تاریخ شنبه 13 آبان 1391 توسط اکرم: بانوی ماهتاب




به عنوان روانشناسی که سالیان متمادی به کار رواندرمانی و روانکاوی می پردازم این ادعا که سونامی بیماریهای روانی در ایران در حد فاجعه آوری مخرب و غیر قابل کنترل شده است سخنی گزاف نمی باشد. میلیونها ایرانی در دام افسردگی و اختلالات اضطرابی و اختلالات شخصیتی و صدها بیماری دیگر دست و پا می زنند و اکثریت حتی از بیماری خود آگاه نیستند. اگر هر معتادی با چهار نفر از پیرامونیان خود در ارتباط باشد حداقل بیست میلیون نفر در معرض عوارض اعتیاد بصورت مستقیم قرار دارند. یک میلیون اسکیزوفرن در خوش بینانه ترین حالت پنج میلیون نفر دیگر را با خود درگیر می سازند. یک میلیون مبتلا به سایکوز دو قطبی نیز پنج میلیون دیگر را به خود مشغول می سازند. حدود پنج میلیون مبتلایان به عقب ماندگیهای ذهنی با درجات گوناگون نیز بیست میلیون دیگر را از خود متاثر می سازند. حدود پانزده میلیون مبتلا به اختلالات شخصیتی نیز تمامی هفتاد و پنج میلیون نفر دیگر را به بازی وا می دارد. آمار رسمی از سی و پنج درصد مبتلایان به اختلالات روانی در ایران سخن به عمل می آورند اما من با آمار و ادله ثابت می کنم که حدود صد درصد از ایرانیان آشکار و نا آشکار از بیماریهای روانی نیاز به درمان رنج می برند و شاید تنها دو یا سه درصد آنان دوره درمان ناقص خود را می گذرانند و بقیه به امان خدا رهایند و روزگار می گذرانند.
گاه شیوع علائم بیماریهای روانی به شکلی قالب مقبول به خود می گیرد. چرندیات مربوط به ارتباط با اجنه و مدد جویی از ارواح و افکار عجیب و غریب و توسل به امدادهای وهمی و کلمات غیر معقول با بار هذیانی و هزاران مورد دیگر رسوخ این بیماریهای روانی است که تا بالاترین سطوح نیز رواج پیدا کرده است و البته خریدارانی نیز در میان آسیب دیدگان روانی بیشمار هموطن نیز دارد.
بی توجه ترین مردمان به سلامت روانی اشان ایرانیان هستند. نگاه شکاکانه و بدبینانه به روانشناس  تقریبا" در تمامی بخشهای اجتماعی دیده می شود. البته روانشناسان متبحر و صاحب صلاحیت نیز در حکم کیمیایند و در بسیاری از شهرهای ایران فقدان این متخصصان نیز بر مشکل صد چندان افزوده است. بسیاری از روانشناسان ما به دلیل رکود علمی بسیار وحشتناک حتی  از ارائه ابتدایی ترین خدمات به مراجعانشان عاجزند و خود نیز از بیکفایتی خویش در رنج و عذاب به سر می برند. آنانی که در تلویزیون ایران  عنوان روانشناس را یدک می کشند معمولا" در جامعه علمی جایی ندارند و بلندگوی مجریان صدا و سیمایند. زنی فربه وخندان و مضطرب که به عنوان عزیز دردانه در تلویزیون نقش  روانشناس را در برنامه های خانوادگی بازی می کند در یکی از برنامه های سراسری از مجازات اعدام نوجوانی - به نام بهنود  - دفاع کرد که در کودکی مرتکب قتل شده بود و از خانواده مقتول که طناب دار را کشیده بودند تشکر و قدردانی نمود.!!!
جامعه ایرانی هنوز نمی داند هر رفتاری از لحاظ علمی قابل تبیین و تحلیل است. دخترک دانشجویی که بدست معشوق جفاکار به قتل رسید قربانی یکی از همین بیماران روانی بود که اگر در جامعه ای دیگر زندگی می کرد به این مرحله نمی رسید که دست به قتل دختری بیگناه دراز کند. یا قاضی پرونده طلاق شوهر بدبین و روانی رفتار بیمار گونه  پارانوئید وی را از سر نادانی به عنوان تعصب و غیرت و اوج دینداری در نظر نمی گرفت و حکم به طلاق می داد و  زن نگون بخت شاید الان در زیر خروارها خاک نخوابیده بود. یا بیمارانی که ارتباطشان با واقعیت به سطحی از نزول رسیده است که دسته جمعی زنی را به نوبت مورد تجاوز قرار می دهند و حتی لحظه ای قادر نیستند به عواقب کار خود بیندیشند و یا اندکی رحم به خود راه دهند چرا که خود قربانیانی از جنسی دیگرند که به قربانی ساختن دیگران روی می آورند.

                                                                                                                دکتر محمدرضا ابراهیمی




طبقه بندی: مطالب روانشناختی، 


نگارش در تاریخ شنبه 13 آبان 1391 توسط اکرم: بانوی ماهتاب




سلام دوستای خوبم سوالی که برای خودم پیش اومده اینه که فرق بین افکار وسواسی، بیش بها داده شده و هذیانی از نظر تئوریک و در کار بالینی چیه؟ به عبارت دیگه اگه در کار بالینی تون به موردی بر خوردید که به نظر شما فکر هذیانی میاد چطور اون رو از فکر بیش بها داده شده و وسواسی تمییز می دید و آیا در فرآیند تشخیص و درمان تعیین اینکه یک فکر هذیانی است یا بیش بها داده شده یا هذیانی کمکی به متخصص می کنه یا نه؟
( لطفا درصورت امکان منبع پاسخ خودتون رو ذکر کنید )




طبقه بندی: بحث و پرسش و پاسخ (در زمینه تشخیص اختلالات روانی)، 


نگارش در تاریخ شنبه 13 آبان 1391 توسط اکرم: بانوی ماهتاب




با سلام خدمت دوستای خودم


همونطور که قبلا گفتم هدف من از ایجاد بخش بحث و پرسش و پاسخ (در زمینه تشخیص اختلالات روانی) ارتقاء توان تشخیصی همه متخصصان حیطه سلامت روان از جمله روانشناسان بالینی و عمومی، مشاوران و روانپزشکان هست امیدوارم با پاسخگویی به سوالات مطرح شده یا طرح سوالاتی که در کارهای بالینی برای خود شما مطرح شده است به رونق این بخش بیافزایید



                                                                                                                                   
با تشکر




طبقه بندی: بحث و پرسش و پاسخ (در زمینه تشخیص اختلالات روانی)، 


نگارش در تاریخ شنبه 13 آبان 1391 توسط اکرم: بانوی ماهتاب


با سلام خدمت همه دوستای خوبم

از آنجا که در نظر دارم این وبلاگ بصورت مکانی برای همفکری متخصصان حیطه سلامت روان بیش از پیش فعال باشه از دوستان خوبم می خوام که من رو در این امر یاری کنند اولین قدمی که در این راه بر خواهیم داشت دراز کردن دست یاری به سوی دوستانی است که تمایل دارند زکات علمشونو بپردازند و با به اشتراک گذاشتن مطالب تخصصیشون تحت عنوان نویسنده در این وبلاگ شروع به فعالیت کنند، در قدم دوم تلاش خواهیم کرد با پذیرش کاربر در این وبلاگ یه جمع دوستانه و در عین حال تخصصی یی رو دور هم جمع کنیم تابهتر بتونیم توانایی های علمی و عملی مون رو در حیطه سلامت روان ارتقاء بدیم و سومین قدم هم راه اندازی یه مجموعه بحث  یا پرسش و پاسخ هست که هدف آن ارتقاء توان و تخصص ما در حیطه تشخیص اختلالات روانی است بعنوان مثال همه ما در کارمون با میتلایان به اختلالات روانی گاهی به برخی کیسها برمی خوریم که یا کل تشخیص اختلالشون برامون دشواره یا در یکی از ملاکها یا معیارهای تشخیصی سوالاتی برامون بوجود میاد که دوست داریم اونها رو با افراد متخصص به اشتراک گذاشته و تصمیمات آگاهانه تری بگیریم
اگرچه این ها همه ممکن است تلاشی ناشیانه برای ارتقاء مهارتهای تخصصی ما به حساب بیاد اما همواره برای بهتر نمودن این تلاشها و علمی نمودن این روشها روی همکاری و همیاری؛ همچنین انتقادات و پیشنهادات شما عزیزان حساب می کنم.    
                        
                                                                                                                                    با تشکر




طبقه بندی: بحث و پرسش و پاسخ (در زمینه تشخیص اختلالات روانی)،